PUTOVANJA: Novosađanke na letovanju otkrile čarobno mesto koje nije na moru

PUTOVANJA: Novosađanke na letovanju otkrile čarobno mesto koje nije na moru

Većina Novosađana na letovanje u Grčku ide zarad brčkanja, sunčanja, dobre zabave i ukusnih specijaliteta. Najčešće destinacije su ostrva ili razna sela i mesta koja se nalaze duž obala Egejskog i Jonskog mora. Međutim, osim sunca i mora, u ovoj državi itekako mogu da se posete i druge interesantne destinacije koje organizuju tamošnje turističke agencije. 

Ukoliko letujete u Olimpskoj regiji, naša preporuka je da svakako posetite drevni gradić Edesu i banju Pozar (Požar) koje se nalaze u oblasti bujne vegetacije, mnoštva vodopada i mostova. U Edesi danas živi oko 25.000 stanovnika koji se mahom bave poljoprivredom i turizmom.


Ovaj grad je 813. godine p.n.e. osnovao makedonski kralj Iraklidis Karanos kada ga je proglasio za prestonicu makedonskog kraljevstva. Naziv grada vodi reč frigijskog porekla i znači "kula u vodi", a istoimeni grad postojao je u severnoj Mesopotamiji. Za prosperitet u antičkom periodu Edesa najviše duguje svom položaju na rimskom putu Via Egnatia. Dolaskom Slovena na Balkan ovaj naziv se gubi i počinje da se koristi slovenski naziv Voden koji ostaje sve do 1912. godine, odnosno do balkanskih ratova i ulaska grada u sastav Grčke. Tokom XIV veka, sve do dolaska Osmanlija grad je bio deo Dušanovog carstva, a krajem XIX veka, tačnije 1897. godine sultan odobrava otvaranje srpske škole u koju je prve godine upisano 107 đaka. Prema podacima iz 1903. grad je brojao 11.070 stanovnika od kojih je bilo sedam hiljada Slovena, 4.000 Turaka, 30 Cincara i 40 Roma. 

Pored burne i bogate istorije, Edesa je interesantna zbog zelenila, odnosno visokih i ravnih stabala, a nalazi se na oko sat i po vožnje od Soluna. I dalje ga pojedini nazivaju grad vodopada ili Voden, jer je reč o najverovatnije jedinom mestu na svetu gde su vodopadi vrlo blizu centra grada.



Ima ih sedam, ali je za turiste glavna atrakcija Karanos visok 70 metara, gde se iz minute u minut, a u zavisnosti od doba godine, sruči između pet i 10 kubnih metra vode. Ipak, valjalo bi napomenuti da ovaj grad nije uvek tako izgledao pošto je krajem 14. veka, tu oblast pogodio razorni zemljotres kada je nakon potresa reka Edesa sa sedam pritoka, koja se slivala u obližnje jezero Agra, izašla iz svog korita i promenila tok. Tada se voda razlila kroz kroz grad, oformivši Karanos, nazvan u čast prvog makedonskog kralja.

 


Kako bi turisti iz čitavog sveta mogli da se priđu ovom velelepnom vodopadu, napravljen je park, a duž njega su postavljene terase sa klupama. Karanos se može videti i sa svoje zadnje strane ukoliko se pređe most, koji je usečen u stenu. Iza tog mostića nalazi se i malena pećina prepuna stalaktita (ulaz je evro), koja se smatra jedinstvenom u Grčkoj. Nedaleko od Karanosa nalazi se i vodopad Diplos. 



Ali to nije kraj, jer se na svega 24 kilometra od Edese, i to na 126 metara nadmorske visine, u podnožju Kajmakčalana nalazi se prirodna termalna banja Pozar, čuveni terapijski centar. Ova banja je smeštena u šumi, okruženoj planinama, gustim rastinjem i vodopadima. Kroz nju protiče vrlo hladna reka Termopotamos (Toplica) kako je danas nazivaju i Sveti Nikola, a čija je temperatura minus dva stepena Celzijusa. U Pozaru postoje tri bazena, dva manja i jedan olimpijski, a ulaz je tri evra. Međutim, tu se nalaze i prirodni bazenčići sa vodom od 37 stepeni koji su za turiste potpuno besplatni. Boravak u ovoj vodi se preporučuje ljudima sa ginekološkim problemima, reumatskim oboljenjima, a tvrde da je dobra za kožu, kosti, kosu i nerve. Voda je, kažu, vrlo lekovita jer sadrži natrijum, kalcijum, sumpor, gvožđe, magnezijum. 


Meštani su duž reke od belog kamenja napravili manje bazene u kojima je voda desetak stepeni hladnija, ali se zato boravak u njima ne naplaćuje. Kažu da se u ovoj toploj vodi ne bi smelo boraviti duže od 30 minuta, već bi valjalo napraviti pauzu, pa ko želi opet može da se banja. Oni najhrabriji iz tople vode odlaze pod vodopad gde je vrlo hladna voda, pa se ponovo vraćaju i toplu i tako u krug. Gostima su na raspolaganju kabine za presvlačenje, sefovi, kafići i toalet u kome se nalazi i fen za kosu, tako da slobodno možete da kvasite glavu.

Grci tvrde da je neponovljiv osećaj kad dođete u Pozar usred zime i kupate se u termalnoj vodi dok je oko vas sneg. Za ovu banju zna se od davnina. Njena lekovita svojstva poznata su još od vremena Aleksandra Makedonskog. Prema drevnoj priči, u reku Termopotamos Tetida uronila sina Ahila, držeći ga za petu.


Reku premošćuju drveni mostovi, a okolne staze vode do kompleksa od 16 pećina u Mračnoj šumi, nazvanoj po gustom drveću u njoj nema sunčeve svetlost. Legenda kaže da je Aleksandar Makedonski u Mračnoj šumi odsekao granu jednog drveta i napravio od njega ubojito koplje dugo šest metara, zvano sarisa. To koplje bilo je jedno od najubojitijih oružja njegove vojske.


Bilo kako bilo, Pozar je idealna destinacija za one koji žele da borave u prirodi, uz sve pogodnosti hidroterapije. Veruje se da 10 kupanja godišnje u termalnim bazenima daje snagu telu. Na ulazu u banju nalazi se mini-pijaca, gde turisti mogu da kupe grčke začine, čajeve, slatko, džemove, maslinovo ulje, likere i njihov specijalitet - med od kestena. Ovaj izlet staje 25 evra. 

Oceni vest:
16
1

* Sva polja su obavezna (Preostalo 500 karaktera)

Pošalji fotografiju uz komentar (do 2MB)

Ovaj članak još uvek nije komentarisan