U KCV-u po prvi put izvedena procedura epiduralne adheziolize

U ponedeljak, 2. februara, u Univerzitetskom kliničkom centru Vojvodine je po prvi put uspešno izvedena epiduralna adhezioliza. Intervencija je sprovedena kod tri pacijenta, svi su se nakon zahvata osećali dobro i istog dana su otpušteni na kućno lečenje, saopštila je PR služba KCV-a.

Kako navode, proceduru je izveo multidisciplinarni tim koje su predvodili dr Jasmina Pejaković, anesteziolog i subspecijalista medicine bola, i dr Vladimir Vrsajkov, anesteziolog i subspecijalista medicine bola sa Klinike za anesteziju, intenzivnu terapiju i terapiju bola UKCV.

Epiduralna adhezioliza predstavlja minimalno invazivnu interventnu proceduru kojom se mehaničkim i hemijskim putem razgrađuju fibrozne adhezije u epiduralnom prostoru kičmenog kanala. Postupak se izvodi uvođenjem specijalnog katetera (Racz kateter) u epiduralni prostor, najčešće u lumbosakralnom regionu, uz rendgensku (fluoroskopsku) kontrolu, pojašnjavaju iz Kliničkog centra Vojvodine.

Cilj procedure je oslobađanje nervnih korenova od adhezija koje nastaju kao posledica degenerativnih promena, hronične inflamacije, hernijacije intervertebralnog diska ili nakon prethodnih hirurških intervencija na kičmi. Razgradnjom adhezija omogućava se bolja distribucija primenjenih lekova – lokalnih anestetika, kortikosteroida i hipertoničnih rastvora – čime se smanjuju zapaljenje i pritisak na nervne strukture, što dovodi do redukcije bola i poboljšanja funkcionalnog statusa pacijenata, stoji u saopštenju iz KCV-a.

Dodaju da se epiduralna adhezioliza primenjuje kod bolesnika sa hroničnim aksijalnim bolom, sa ili bez širenja u ekstremitete, posebno kod sindroma neuspešne hirurgije kičme (FBSS), diskus hernije, stenoze spinalnog kanala i hronične radikulopatije, kod kojih konzervativno lečenje i standardne epiduralne injekcije nisu dale zadovoljavajuće kliničko poboljšanje.

Kontraindikacije za izvođenje ove procedure uključuju sistemsku ili lokalnu infekciju na mestu intervencije, poremećaje koagulacije, alergiju na primenjene lekove ili kontrastna sredstva, trudnoću ili sumnju na trudnoću, kao i nemogućnost adekvatne saradnje sa pacijentom. Poseban oprez neophodan je kod bolesnika sa neregulisanom šećernom bolešću, teškim kardiovaskularnim oboljenjima i oslabljenim imunološkim sistemom. Na uspešnost procedure značajno utiču trajanje simptoma, stepen fibroznih promena i opšte zdravstveno stanje pacijenta, pri čemu su bolji rezultati zabeleženi kod pacijenata sa kraćim trajanjem bola, zaključuje PR služba UKCV.