Papa Franja, poglavar Katoličke crkve od 2013. godine, preminuo je u 88. godini, objavio je Vatikan, preneo je AP.

– U 7.35 ovog jutra, biskup Rima, Franja, vratio se u dom Oca. Ceo njegov život bio je posvećen služenju Gospodu i njegovoj Crkvi. Učio nas je da živimo vrednosti Jevanđelja sa vernošću, hrabrošću i univerzalnom ljubavlju, posebno prema najsiromašnijima i najmarginalizovanijima – saopštio je kardinal Kevin Ferel.

Papa Franja je 14. februara primljen u bolnicu radi lečenja bronhitisa, dijagnostikovana mu je obostrana upala pluća i nizak nivo trombocita.

Juče se na kratko pojavio pred vernicima na Uskršnjoj nedeljnoj službi.

Biografija

Hoze Mario Bergoljo bio je prvi papa iz Jezuitskog reda, prvi iz Južne Amerike i sa Južne hemisfere i prvi rođen ili odrastao van Evrope od sirijskog pape Grgura III iz 8. veka.

Rođen u Buenos Ajresu u Argentini, Bergoljo je bio inspirisan da se pridruži jezuitima 1958. godine nakon oporavka od teške bolesti. Bolovao je od teške respiratorne infekcije zbog koje mu je uklonjen deo plućnog krila. Kasnije se prisećao da mu je medicinska sestra spasila život, odlučivši da udvostruči dozu lekova koje je primao.

Bergoljo je posle školovanja diplomirao kao hemijski tehničar. Stupio je 1958. u jezuitski red i najpre studirao humanističke nauke u Čileu, a posle svog povratka u Buenos Ajres filozofiju (završio 1960) i teologiju (završio 1970) na Teološkom fakultetu Kolehio Maksimo San Hose u San Migelu.

Za katoličkog sveštenika rukopoložen je 1969. godine a od 1973. do 1979. obavljao je dužnost jezuitskog provincijskog starešine u Argentini.

Postao je nadbiskup Buenos Ajresa 1998. godine, a papa Jovan Pavle Drugi ga je proglasio kardinalom 2001. godine.

Predvodio je argentinsku crkvu tokom nemira u Argentini u decembru 2001. godine, a administracije Nestora Kirhnera i Kristine Fernandez de Kiršner smatrale su ga političkim rivalom.

Nakon ostavke pape Benedikta Šesnaestog 28. februara 2013. godine, papska konklava je 13. marta izabrala Bergolja za njegovog naslednika.

Odabrao je da mu Franja za svoje papsko ime u čast svetog Franje Asiškog.

Tokom svog javnog života, Franja se isticao po svojoj poniznosti, naglasku na Božjem milosrđu, međunarodnoj vidljivosti kao pape, brizi za siromašne i posvećenosti međureligijskom dijalogu.

Budući da je imao manje formalan pristup papstvu od svojih prethodnika, boravi u pansionu Svete Marte umesto u prostorijama Apostolske palate koje su predviđene za stanovanje poglavara Rimokatoličke crkve.

Isticao se i tolerantnim stavom prema članovima LGBT+ zajednice i bio veliki kritičar neobuzdanog kapitalizma, konzumerizma i preteranog razvoja.

Zalagao se za borbu protiv klimatskih promena, za univerzalno ukidanje smrtne kazne nazivjaći je suštinskim zlom.

U međunarodnoj diplomatiji, papa Franja je kritikovao porast desničarskog populizma, pozivao na dekriminalizaciju homoseksualizma, pomogao je da se obnove potpuni diplomatski odnosi između SAD i Kube, pregovarao o sporazumu sa Kinom kako bi se definisao koliki uticaj Komunistička partija ima u imenovanju kineskih biskupa. Takođe, zalagao se za veće pravo žena – i u katoličkoj crkvi.

Izvori: NIN, RTV