Novi Sad i Petrovaradin među sedam opština sa pozitivnim priraštajem stanovništva

U Srbiji je u 2015. godini rođeno 65.657 beba, a umrlo 103.678 ljudi. Statističkim rečnikom rečeno, zabeležen je negativni prirodni priraštaj od minus 38.021, najveći do sada. Matematika je, međutim, jasna i đaku petaku. Toliko je, naime, prošle godine u Srbiji više ljudi umrlo nego što je beba u porodilištima zaplakalo.

Srbija ima negativan prirodni priraštaj od 1992. godine, od tada je izgubila više od 600.000 stanovnika, a svake godine gubimo jednu opštinu od 35.000 stanovnika.

Brojke još upozoravaju: veliki broj sela je opusteo, varošice u kojima je zamrla industrija “utanjile su se”, žene se sve teže odlučuju da rode, a i veliki broj parova koji žele potomstvo ima problem sa sterilitetom. Postajemo zemlja staraca iz koje mladi odlaze najpre sa sela i manjih mesta, a potom i iz zemlje. Uz Portugaliju, baltičke zemlje, Rumuniju i Ukrajinu, Srbija je sa 7.076.372 stanovnika u grupi od 11 država čija se populacija iz godine u godinu sve više smanjuje.

Prevedeno dalje u sumornu statistiku, to znači: od ukupnog broja opština – gradova, a njih je u Srbiji 169, stopa prirodnog priraštaja u 2015. godini pozitivna je u samo sedam opština – gradova. Samo u tih sedam mesta broj novorođenih veći je od broja umrlih! Obraz srpskog nataliteta osvetlali su Surčin, Petrovaradin, Novi Sad, Sjenica, Preševo, Novi Pazar i Tutin. U ostalim opštinama, njih 162, više ljudi je umrlo nego rođeno.
Pojedine opštine, poput Rekovca, Golupca, Crne Trave i Knića, već decenijama unazad drže se “zubima za vetar”. U njima je u 2015. godini zabeležena najniža stopa nataliteta. Tamo je broj živorođene dece ispod pet na 1.000 stanovnika.

– Prosek za Republiku Srbiju je 9,3 živorođenih na 1.000 stanovnika. Direktna posledica pada nataliteta jeste negativna vrednost prirodnog priraštaja, koja je u Vojvodini prvi put zabeležena 1989. godine, a u centralnoj Srbiji od 1992. godine. Od tada do danas nastavlja se negativna tendencija u kretanju prirodnog priraštaja, koja iz godine u godinu ima veći negativni predznak – kaže Gordana Bjelobrk, šef Odseka za demografiju Republičkog zavoda za statistiku Srbije.

Ona dodaje da su južna i istočna Srbija najugroženije. U tim regionima većina opština ima negativan prirodni priraštaj od početka šezdesetih godina prošlog veka. To su opštine čije je stanovništvo zahvatio ubrzan proces starenja zbog promena u starosnoj strukturi, koje su delom bile uzrokovane intenzivnom emigracijom mladih sa ovog područja.

Trenutnu situaciju možemo opisati i ako prošlu godinu uporedimo sa 1971. Srbija danas, bez podataka za Kosovo i Metohiju, ima približno jednak broj stanovnika kao te daleke godine. Međutim, sve je mnogo jasnije kada se uporedi broj živorođenih i umrlih.

– Broj živorođenih u 2015. iznosio je 65.657, dok je broj živorođenih 1971. bio znatno veći i iznosio je 104.070. Broj umrlih u 2015. godini iznosio je 103.678, a 1971. godine broj umrlih lica bio je znatno manji i iznosio je 65.872. Pad broja živorođenih direktna je posledica promene u starosnoj strukturi stanovništva, koja je nastala zbog konstantnog pada nataliteta od osamdesetih godina prošlog veka, smanjenja broja žena u fertilnom periodu, niskih stopa ukupnog fertiliteta, koji je ispod nivoa potrebnog za prostu reprodukciju stanovništva, kao i značajnog odlaska mladih neophodnih za “produkciju i reprodukciju” stanovništva na privremeni ili trajni rad u inostranstvo – pojašnjava Bjelobrk.

Izvor: ekspres.net